Ze groeide op in Zuid-Afrika, heeft een grote liefde voor reizen en schrijft daar graag over in haar blogs. Inmiddels heeft ze meer dan 45 landen gezien, maar reismoe is ze nog lang niet. Haar ervaringen neemt Manon Kuipers (56) mee naar haar studenten marketing en communicatie bij Firda in Heerenveen. "Reizen heeft mijn kijk op de wereld veranderd. Niet iedereen denkt zoals jij, en daarom is het goed dat je je in een ander verplaatst. Dat geef ik mijn studenten mee."
De wereld is groot, maar mensen verschillen minder dan je denkt
Die open kijk heeft ze van haar ouders. Ze groeide op aan de andere kant van de wereld. In Natal, Zuid-Afrika, waar haar vader als tropenarts op een missiepost werkte. "Dat houdt in dat hij van alles deed: van tropische ziekten behandelen tot amputaties, bevallingen en operaties. Soms met een ‘uitlegboekje’ of hulplijn erbij. Eigenlijk was hij een huisarts, spoedeisende hulparts en chirurg ineen."
Op de missiepost kwam ze al op jonge leeftijd met meerdere culturen in aanraking; vooral met Afrikaanse en Zweedse kinderen. Vanaf haar zesde was ze leerplichtig en verhuisde ze terug naar Nederland. Toch vergeet ze de tijd in Zuid-Afrika niet. "Je leert daar al snel: de wereld is groot, maar mensen verschillen minder dan je denkt."
Van directeur tot docent
Hoewel Manon verder opgroeide in Nederland, was het niet haar doel om alleen maar in Nederland te blijven. Ze wilde graag meer van de wereld zien en ontdekken. Ze besluit daarom in 1989 om Leisure management te studeren en uiteindelijk groeit ze door tot marketingdirecteur bij een internationale hotelketen. Een baan met verantwoordelijkheid, maar vooral: veel reizen. "Ik zat overal, in landen over de hele wereld. Ik heb veel gezien en ontdekt. Echt fantastisch."
Toch maakt ze rond haar veertigste een andere keuze. Ze zocht naar een baan dichterbij huis en startte als zzp’er binnen de marketingcommunicatie vanuit haar woonplaats Lemmer. Sindsdien verzorgt ze ook trainingen, workshops en e-learnings om anderen het communicatievak te leren, want haar kennis brengt ze graag over. Toen in 2010 de vacature voor docent marketing en communicatie bij het Friesland College voorbijkwam, twijfelde ze dan ook geen moment. Deze functie is en was haar op het lijf geschreven. "Het mooiste aan dit vak is studenten enthousiasmeren en ze meenemen in de vele mogelijkheden. Je kunt dit werk bijna overal doen: in de zorg, sport, cultuur, het onderwijs en ga zo maar door. En het is een heel sociaal vak. Je werkt met mensen."
Haar reizen brachten haar tot inzichten. Bijvoorbeeld: "Als je iets met communicatie wilt bereiken, moet je de taal van je doelgroep spreken. Je moet snappen met wie je communiceert. Niemand is gelijk, en juist dat maakt het interessant. Je leert dat gedrag ergens vandaan komt en dat culturen verschillen. Dat helpt je enorm bij het elkaar beter begrijpen. Dat geldt op reis, maar als docent net zo. Op school moet je de taal van studenten spreken, anders komt je boodschap niet over." In haar lessen zoekt ze daarom bewust naar een koppeling met de actualiteit. "WK in het nieuws? Dan hebben we het in de les over voetbalshirts. Is er een virale campagne? Dan analyseren we die. Zo maak ik het concreet, en dan pas gaat het leven."
Zoek naar de mooie dingen. In de wereld en in mensen. Want uiteindelijk is dat wat bijblijft.
De wereld als tweede klaslokaal
Reizen speelt nog steeds een grote rol in haar leven. Ze is inmiddels in meer dan 45 landen geweest die ze bijhoudt in een reisblog. Dat doet ze sinds 2016. Eerst voor de hobby, maar inmiddels wordt ze door marketingbureaus benaderd om samen te werken. En er is een verdienmodel. Toch blijft de kern hetzelfde: mensen inspireren met haar verhalen. "Ik deel plekken, tips en ervaringen die je niet in reisgidsen vindt. Met mijn eigen blik én mening. Ik hou van schrijven. En het is ook een mooie manier om in mijn lessen te laten zien hoe online marketing werkt en om dingen uit te proberen."
Minder moeten, meer ervaren
Waar ze vroeger alles wilde zien en beleven, gaat ze nu meer voor sfeer. "Ik kies bewuster. En ik blijf langer op één plek, zoals zes weken op Bali in plaats van één. Slow traveling noem je dat. Minder moeten en meer ervaren. Je beleeft een plek daardoor heel anders en leert de mensen écht kennen." Een reis hoeft voor Manon ook niet vol hoogtepunten te zitten. Haar Friese nuchterheid helpt daarbij. "Niet alles hoeft hip of perfect. Ik kies voor kwaliteit, niet voor wat er goed uitziet op een foto en wat scoort op Instagram. Het moet gewoon goed voelen; een fijne plek met een goede accommodatie en leuke ontmoetingen. Dat is genoeg." Daarom stopt ze veel tijd in de reisvoorbereiding.
Een ervaring in Kuala Lumpur vergeet ze niet snel. Ze zat met een reisgids op schoot in het vliegtuig toen een Maleisische vrouw haar aansprak. Ze raakten aan de praat en hadden meteen een klik. Diezelfde avond nog werd ze in haar hotelkamer gebeld door de receptie. Beneden stond een hele groep mensen klaar, al wist Manon van niks. Ze besloot een kijkje te nemen en ineens stond ze daar, samen met haar familie. "Ze wilden mij heel graag het land laten zien. Dat zijn toch echt wel de parels van zo’n reis."
Levenslessen
De belangrijkste lessen die ze tijdens haar reizen leerde: "Het gaat altijd om contact. En om mensen zien zoals ze zijn." Of iemand student is of koffie schenkt in Bangkok, maakt voor Manon geen verschil. "Laat iedereen in zijn of haar waarde en benader iedereen altijd met respect." Dat probeert ze ook aan haar studenten mee te geven. En als ze één advies mag geven? "Zoek naar de mooie dingen. In de wereld en in mensen. Want uiteindelijk is dat wat bijblijft."