Ze was gek op techniek, maar vond een auto wat gewoontjes. Liever leerde Femke hoe je schepen en jachten bouwt en wat vaktekenen inhoudt. Want met zo’n diploma op zak kon ze álle kanten op, van tekentafel tot bouwplaats. Al voelde deze Friezin – het type “doener” – feilloos aan dat haar hart bij de praktijk lag. De jongedame die graag met beide benen in het bluswater staat, vond bij Firda haar bestemming.
‘Na de middelbare school was ik echt zoekend. Op de havo zat ik niet zo op mijn plek en één ding wist ik zeker: ik wil met mijn handen werken, de techniek in. Maar ja, wat? In mijn familie ben ik de eerste in dit vakgebied; mijn vader is docent, mijn moeder werkt in de zorg. Maar het water zit kennelijk toch in de genen met mijn Friese roots. We worden hier omringd door meren, ik vaar graag als hobby en ga altijd Skûtsjesilen kijken.’
‘Onder elkaar Fries spreken’
‘Wat me open de open dag direct aansprak waren de vele mogelijkheden in de scheeps- en jachtbouw. Ontwerpen én maken, en van alles ertussenin. De keuze na het mbo is enorm. In die vier jaar tijd krijg je echt een heel brede basis mee, geschikt voor veel verschillende vakrichtingen. Op de opleidingswerf van school begonnen we vanaf dag één met oefenen. Een bolder in elkaar zetten, leren lassen, met materialen werken. Het was hup, een overall aan en aan de slag. Maar ook achter de pc, tekenen, ontwerpen. Gewoon dóen. Wat ik erg fijn vond: met een aantal leerlingen en praktijkdocenten kon ik tussen de lessen door Fries praten. Dat voelde heel vertrouwd, zo’n ons kent ons-sfeertje. Het team was kleinschalig, dat beviel me ook wel, en de locatie was voor mij ideaal. Ik woonde toen nog thuis in Wommels en kon op de fiets naar Sneek.’
Het is echt een mannenwereld. Dat moet je liggen, maar ik kan het andere meiden zeker aanraden! Stap gewoon die drempel over.
‘Als vrouw kom je prima mee’
‘Het is echt een mannenwereld. Dat moet je liggen, maar ik kan het andere meiden zeker aanraden! Stap gewoon die drempel over. Je hoeft niet perse sterk te zijn, er hangt ook een kraan in de loods, er zijn hulpmiddelen. Vrouwen kunnen prima meekomen. Als je durft te vragen, wilt leren en inzet toont, dan kom je er wel. Je moet wel stevig in je schoenen staan. In het begin was ik ook verlegen, toen ik met 15 jaar mijn eerste stage liep bij Talsma Shipyards in Franeker. Die mannen op de werf vonden het zelf ook spannend, ze dachten: “mei dat frommeske moat we mar foarsichtig dwaan”. Maar ik sta m’n mannetje inmiddels wel.’
‘Ik werk nu bij Waterrecreatie Syperda in Gaastmeer waar ik de verhuurvloot onderhoud; skûtsjes, aken, tjalken. Zwaarden schuren, lakken. Soms is de tuigage stuk, of de motor loopt niet lekker, maar ik spring ook bij met dek schrobben. Toen ik in 2022 afstudeerde had ik moeite met vinden wat écht bij mij paste. Ook daarin was de begeleiding vanuit Firda heel goed. Het contact bleef en vanuit school werden opties aangereikt: dit vind jij interessant, misschien is het iets voor je…? Dat is toch geweldig?’