Als Jochem vroeger bij zijn oom – die schipper was – op verjaarsvisite kwam, riep de kleine man al: ‘Dát wil ik later ook!’ Zijn jongensdroom kreeg gestaag vorm. Van een keer mee op sleeptouw en vakantiewerk aan boord groeide hij toe naar een lerend leven op het water. Het binnenvaartschip is nu zijn basis, de campus op Urk voelt als thuiskomen. ‘Werken en wonen op mijn eigen scheepje, dat is mijn doel.’
‘Voor ik aan de schippersopleiding begon heb ik bij Firda al Matroos binnenvaart gedaan. Een verplicht onderdeel van de studie als je schipper wilt worden. Ik ben nu met mijn derde en laatste jaar bezig, daarna ga ik voor Kapitein binnenvaart. Dan heb ik ook mijn ondernemerspapieren op zak en kan ik een schip kopen. Ja, dat zijn serieuze ambities. Waar ik vandaan kom, Uddel op de Veluwe, daar is geen vaarwater in de buurt. Maar ik wist van jongs af aan dat ik dit wilde. Werkte alle vakanties op een schip, pakte alles aan en zo ging het balletje rollen. Na de middelbare school ben ik meteen aan boord gestapt van een vrachtschip voor droge lading; 85 meter lang, 8.20 breed, 3 meter diepgang. Ons vaargebied is het rivierengebied van Europa en we kunnen maximaal 1350 ton laden. Zoals veevoer, tarwe, kunstmest, zand, soda, cacaobonen.’
Doordeweeks woon en werk ik in een eigen, kleine voorwoning aan boord, het schippersgezin woont achter. Dit is zeker een bijzondere manier van leven. Wat ik er zo mooi aan vind is de vrijheid die je hebt.
‘De vrijheid is zo mooi’
‘Ik maak minimaal 180 vaardagen per jaar om mijn schippersdiploma te halen. Uiteenlopend werk: schuren en verven, motorisch onderhoud, laden en lossen, sluizen passeren, aanleggen, klaarmaken voor de volgende reis, het varen zelf natuurlijk. Doordeweeks woon en werk ik in een eigen, kleine voorwoning aan boord, het schippersgezin woont achter. Dit is zeker een bijzondere manier van leven. Wat ik er zo mooi aan vind is de vrijheid die je hebt. We komen overal, de uitzichten zijn telkens anders en vaak weet je niet wat de dag na morgen brengt. Na een week of vijf, zes aan boord ben ik steeds één week op school. En ook dát is hartstikke leuk: klasgenoten weer zien, verhalen delen, nieuwe dingen leren over ankeren, navigeren, laden en lossen, de bouw van het schip of de motor. Aan het eind van de week maak je een toets of examen over één onderwerp. De theorie van school breng je dan aan boord in praktijk.’
‘Lesstof puur praktijkgericht’
‘De Firda-campus op Urk is gezellig en kleinschalig, je kent elkaar en de sfeer is goed. Het zijn allemaal gemotiveerde gasten, net als ik. De discipline onder leerlingen is groot. Logisch: de lesstof sluit precies aan op het werk wat wij dagelijks doen. De één op een vrachtschip, de ander op een duwboot, een werkbootje, tanker of containerschip. Wat we leren aan Duits of Engels, daar héb je ook echt wat aan, als je je over de grens moet melden bij de sluis of havenmeester. Geen standaard riedeltjes, puur praktijkgericht. De docenten hebben verstand van ons vakgebied, je merkt dat ze zelf ook veel ervaring in de binnenvaart hebben. Straks hoop ik mijn eigen scheepje te kunnen kopen. Gelukkig heb ik al verkering met iemand die dezelfde opleiding volgt; ook zij houdt van deze manier van leven.’